هیچ کاری بزرگی نیست مگر ایده ای قبل آن باشد

علی و سوره نباء

نویسنده :Niko Bellic
تاریخ:پنجشنبه 5 دی 1392-08:35 ق.ظ

امروز به اشاراتی میپردازیم که از نام برده شدن حضرت علی در قران اشاره میکند

1: نباء عظیم:
کلمه نباء نام یکی از سوره های زیبای قران است که در همان ایات ابتدایی به نشانه هایی از قایمت اشاره میکند
اما وقتی به اشاراتی توجه میکنیم که توسط پیامبر و خود حضرت علی و سایر ائمه داشته اند,متوجه منظور دوم خداوند از کلمه نباء میشویم
http://library.tebyan.net/newindex.aspx?pid=102834&ParentID=0&BookID=86325

آنجا که قران کریم از بان خداوند میگوید: از چه چیز سوال میکنند؟ و خود پاسخ میدهد: از نباء عظیم  و ادامه میدهد: همانی که پیوسته در آن اختلاف دارند
چنین نیست که آنان فکر میکنند و به زودی میفهمند! و دوباره چنین نیست که آنان فکر میکنند و به زودی میفهمند!

و از سویی به آیه 40 سوره نباء مینگریم . . .

مگر از پیغمبر اسلام حدیث نداریم که من و علی پدران این امتیم؟  أَنَا وَ عَلِیٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّة ؛( بحارالأنوار 16 95 باب 6)
و حضرت ابراهیم نیز چنین بود؟ : مِلَّةَ أَبِیكُمْ إِبْراهِیمَ

و از طرف دیگر آیا لقب علی علیه السلام ابو تراب نبود؟ (که خود پیغمبر این لقب را به وی بخشید؟ محاضرة الأوائل ( ص 113 ))

حال وقتی کافر هنگام مرگ میگوید ای کاش تراب بودم؟ ایا معنی اش پرو اسلام نیست؟
ایا منظورش امتی نیست که علی و پیامبر پدران آن امت هستند؟

البته همیشه مرز حق و باطل تار مویی بیش نبوده
و گویا تا روز ظهور قرار نیست کسی بتواند گوش و چشم دل همه را باز کند












شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic